Tekst: Freek Jansen

Dat was een korte vakantie.

'Eigenlijk heb ik twee korte weekjes vrij gehad. Na de competitie ben ik even naar Kreta geweest en vervolgens volgde het internationale jeugdtoernooi met Oranje Onder-20 in Toulon. Gelukkig gunde FC Utrecht me daarna nog een extra weekje vrij, zodat ik toch nog even kon bijkomen. Niet dat ik het echt nodig had, eigenlijk was ik na een paar dagen al wel weer klaar voor het nieuwe seizoen. Dat had vooral met mijn transfer naar FC Utrecht te maken. Een nieuwe club maakt extra energie los en daardoor had ik niet zoveel tijd nodig om te herstellen.'

Toch blijft het opmerkelijk dat je voor FC Utrecht koos, terwijl ook AZ en FC Twente serieuze interesse hadden. Waarom?

'Ik snap dat het voor de buitenwereld niet logisch overkomt. AZ en FC Twente zijn de nummers één en twee van afgelopen seizoen, terwijl FC Utrecht in de middenmoot eindigde. Dan zou je zeggen dat ik niet voor het hoogste heb gekozen, maar dat voelt bij mij zeker niet zo. Ik heb met alle drie clubs gesproken, maar bij FC Utrecht was ik direct overtuigd. Ik zat op weg naar huis in de auto met mijn vader en zei tegen hem: Dit wordt'm.'

Op welke manier wist FC Utrecht jou te raken?

'Het was een heel positief gesprek met een grote delegatie. Technisch directeur Foeke Booy, trainer Ton du Chatinier, assistent Jan Wouters en hoofd scouting Edwin de Kruijff waren aanwezig. Later schoof ook voorzitter Jan Willem van Dop aan. Ze hadden een duidelijk verhaal waarin veel ambitie zat, zonder door te slaan. Er werden ook geintjes gemaakt en op een losse manier met elkaar gepraat. Het was niet gemaakt en dat sprak me heel erg aan.'

Was dat bij Louis van Gaal en Steve McClaren anders?

'Dat waren vooral hele leerzame gesprekken. Kom op, ik was net twintig jaar en dan zit je bij Louis van Gaal thuis over voetbal te praten. Dat heeft zeker indruk gemaakt, hoewel het wel de vorm van een sollicitatiegesprek had. Ik werd een beetje uitgetest hoe ik over bepaalde dingen dacht. En bij FC Twente heb ik met McClaren weer het andere uiterste meegemaakt. Hij was vooral heel ontspannen en maakte een warme indruk.'

Toch konden ze je niet overtuigen.

'Dat had niets met die clubs zelf te maken. AZ vind ik op dit moment de absolute top van Nederland, dus daar stond ik zeker voor open. Toch twijfelde ik nog, terwijl mijn vader zijn voorkeur al wel had uitgesproken. Hij zag AZ helemaal zitten en dat leverde thuis nog flinke discussies op. Het was pas januari en ik wilde het liefst wachten tot het eind van het seizoen. Ik had het bij Vitesse goed naar mijn zin, had een basisplaats en voelde me met de week beter worden. Het had allemaal geen haast. Als ik echt zo goed was, wilden de clubs me later in het seizoen ook nog wel, dacht ik. Mijn vader was het met me eens, maar vond dat ik AZ niet kon laten schieten. Trainen en spelen onder Van Gaal was maar voor weinig mensen weggelegd. Zelf had ik er nog geen voldaan gevoel bij, maar dat had ook met mijn persoonlijkheid te maken. Ik ben een familiemens, woon samen met mijn vriendin op de zolderetage bij mijn ouders, en wil altijd gezelligheid om me heen. Waarom zou ik dan op mijn twintigste alles achterlaten? Steden als Alkmaar en Enschede zijn vast heel leuk, maar laat mij maar lekker in Woudenberg wonen. Ik was er nog niet klaar voor en dan moet je jezelf niet voor de gek houden. Als je met FC Utrecht vervolgens een optie krijgt waarbij je alles in je privéleven kunt behouden en daarnaast sportief een stap vooruit kan maken, dan voelt dat volmaakt. Na de tweede training ben ik al op Van Dop afgestapt en heb hem gezegd dat ik zeker weet dat ik de goede keuze heb gemaakt.'

Is het verschil dan zo groot met Vitesse?

'Ja. Eigenlijk in alles is FC Utrecht zoveel verder dan Vitesse. Kijk alleen maar naar de eerste training, die ik voor mijn korte vakantie nog snel heb meegepakt. Er stonden zesduizend supporters langs de lijn, terwijl dat er in Arnhem net 250 zijn. Ik wist dat Utrecht meer leefde, maar dit overtrof alles. De fans zijn voetbalgek en hunkeren naar succes. Dat voel je aan alles en ik vind het tegelijkertijd heel mooi om mee te maken. Als we dit seizoen gaan draaien, ben ik benieuwd wat me dan te wachten staat. Daarnaast merkte ik in de eerste week direct een verschil in benadering. Bij Utrecht zijn tot in de kleinste details de dingen goed geregeld en dat werkt door op de spelers. Iedereen gaat professioneel met elkaar om en waardeert elkaar op een normale manier.'

Dat miste je in Arnhem?

'Soms had ik bij Vitesse het gevoel dat ik niet serieus werd genomen. Daar was ik toch dat jongetje uit de eigen jeugd. Natuurlijk snap ik dat er in elke spelersgroep een bepaalde hiërarchie zit, alleen moet dat op het veld niet te veel zichtbaar zijn. Als ik bij Utrecht de diepte inga krijg ik de bal, terwijl bij Vitesse vaak genoeg de andere kant op werd gekeken. Ik zal nooit weten of zoiets met opzet gebeurde, maar het voelde gewoon niet goed. Ik praat nu overigens niet alleen voor mezelf. Eigenlijk erkennen alle jonge jongens dit gevoel, en dat heeft al zijn uitwerking gehad. Een club als Vitesse moet de jeugd koesteren, helemaal als het ook nog eens een talentvolle lichting is. De laatste competitiewedstrijd tegen ADO Den Haag stonden we op het veld met onder anderen Kevin van Diermen, Wiljan Pluijm, Alexander Büttner, Nicky Kuiper en ik. Vijf jongens die nog niet zo lang geleden nog met z'n allen in de Al speelden. Een grote kern waarmee de club jaren vooruit zou kunnen, helemaal in de huidige situatie waarin transfersommen voor nieuwe spelers niet meer geoorloofd zijn.

Maar in plaats van die jongens te waarderen door bijvoorbeeld de contracten aan te passen aan de prestaties, werd er niets gedaan. Vaak genoeg heeft de technische staf met Theo Bos en Alfred Schreuder aangegeven dat de club iets moest doen om ons te houden, maar er volgde niets. Nu zie je het resultaat. Nicky Kuiper en ik zijn vertrokken, terwijl we dat echt niet van plan waren als er sommige dingen anders waren gelopen. Bovendien denk ik dat de club nog meer geld voor ons had kunnen vangen, als we nog een paar seizoenen langer in Arnhem hadden gespeeld. Hoeveel clubs kunnen spelers putten uit de eigen jeugd? Vitesse had goud in handen, maar weigerde dat in te zien. Heel erg zonde.'

Wanbeleid dus.

'Dat kan en wil ik natuurlijk niet zeggen. Ik heb acht geweldige jaren bij Vitesse gehad, heb veel aan die club te danken, en het laatste wat ik wil is Vitesse nu afvallen. Zo zit ik niet in elkaar, maar ik geef wel mijn zorgen weer. Als je in de jeugd van een profclub speelt, heb je als doel om jaren in het eerste elftal uit te komen. Dan is het best raar dat je na een seizoen alweer verkocht wordt. Met iets meer waardering was dat niet gebeurd, maar aan de andere kant weet ik misschien wel veel te weinig. Vitesse zit al jaren in financiële nood en kan elke euro goed gebruiken. Daardoor is het genoodzaakt naar de korte termijn te kijken. Ik kreeg op een gegeven moment ook de indruk dat ze geld aan mij wilden verdienen, omdat ze het heel hard nodig hadden. Daar is niets mis mee en dat is ook gebeurd. Alleen op het laatste moment, toen het bijna misging, heb ik nog even mijn mening gegeven. Mijn keuze voor FC Utrecht was gemaakt, toen FC Groningen opeens met een bod kwam. Dat was hoger dan FC Utrecht, waarop Vitesse natuurlijk de onderhandelingen met FC Utrecht staakte. Gelukkig werd er naar mijn mening geluisterd en ging Vitesse niet voor de hoofdprijs van FC Groningen, maar nam het met iets minder genoegen waardoor ik naar FC Utrecht kon. Dat heb ik zeer gewaardeerd'

De transfer heb je afgedwongen door een goed seizoen, terwijl de club juist opnieuw weer een bron was voor onrust. Hoe moeilijk was dat voor jou?

'Eigenlijk heb ik me er helemaal niets van aangetrokken. Vorige week heb ik nog dat boek van Hard gras van Marcel van Roosmalen gelezen over het afgelopen seizoen bij Vitesse. Als je het zo leest, denk je echt dat het elke dag één groot gekkenhuis was. Natuurlijk heb ik veel opvallende dingen gezien en gehoord, maar het gaat er puur om wat je er vervolgens mee doet. Ik ben een nuchtere jongen en houd van de boerencultuur. Lekker hard werken en normaal doen, misschien dat ik me daarom wel niets aantrok van het circus bij Vitesse. Ik stapte er ook helemaal blanco in. Anderhalf jaar geleden speelde ik nog met de Al tegen de amateurs van Quick Den Haag, dus alles wat ik mee kon pakken, was mooi. Ik zou al blij zijn als ik een keertje op de bank mocht zitten, maar dat gevoel veranderde tijdens de voorbereiding. Ik kreeg van trainer Hans Westerhof de kans en merkte dat ik niet veel minder was dan de andere spitsen. Het liep goed en de trainer liet me in de competitie gewoon staan. Nog altijd ben ik Westerhof daar heel dankbaar voor. Het was voor hem veel gemakkelijker voor de grote namen te kiezen, helemaal omdat in het begin de punten uitbleven. Maar in plaats daarvan kwam hij tijdens de training naar me toe en gaf me een groot compliment. Hij zei dat als ik te moe was, ik best wel een training kon laten schieten, want ik zou toch wel spelen. Voor een jonge speler is zoiets denk ik het mooiste wat je kunt horen. Helaas konden we met Vitesse maar niet constant goed presteren en werd Westerhof geslachtofferd, maar ik had in mijn eerste maanden bij het eerste elftal geen betere trainer kunnen wensen. Vervolgens kwam Theo Bos en daar klikte het ook mee. Een heel ander type, maar ook met veel gevoel om de ploeg goed te laten draaien. Hij was meteen heel duidelijk en we gingen steeds beter presteren, waarbij ik ook nog op genoeg speeltijd kon rekenen.'

Ondanks het vertrouwen van de trainers, kreeg je wel veel kritiek van de Vitessesupporters.

'Dat heeft ook mij verbaasd en teleurgesteld. Ik werkte altijd hard, deed nooit moeilijk, maar ben nog wel heel jong. Ik moet gewoon nog veel leren, ook in wedstrijden, maar dat wilde het publiek niet weten. Vooral toen mijn naam in verband werd gebracht met AZ en FC Twente, namen de fans een houding aan dat ik de ploeg wel even op sleeptouw moest nemen. Dat is een onmogelijke opgave voor een jongen van net twintig jaar. Op het laatst gingen ze me zelfs uitfluiten, heel triest. Een jongen uit de eigen jeugd zou toch iets meer krediet moeten krijgen. Dat hoeft van mij niet overdreven te worden, want ik weet zelf wel of ik goed of slecht speel, maar soms werd er wel heel snel negatief gedaan. Jammer, want als er iemand een scherp zelfbeeld heeft, ben ik het wel.'

Met dank aan de kritische houding van je vader?

'Ik denk dat ik het inderdaad van hem heb, hoewel hij nog wel een stapje verder gaat. Je had in de jeugd veel spelers die werden opgehemeld door hun ouders, maar daarop hoefde ik bij mijn vader niet te rekenen. Hij hield me altijd met beide benen op de grond door heel kritisch te zijn. Als ik vijf keer scoorde, dan was het wel aardig, maar tegelijkertijd kwamen dan ook een aantal kritiekpunten naar voren. Mijn vader is trainer van Derdeklasser Dodewaard en is een paar jaar geleden nog trainer van Jong Vitesse geweest. Hij heeft veel kijk op het spelletje. Vaak is dat een groot voordeel, maar soms werd het ook wel eens te veel voor me. Zo weet ik nog goed dat ik met de Al van Vitesse tegen De Graafschap Al speelde. Ik zat met mijn vriendin in de auto naar huis en zei tegen haar dat ik zo lekker gevoetbald had. Kwam ik vervolgens thuis en begon mijn vader tegen me te zeggen dat ik er niet veel van bakte. Toen was ik zo kwaad en heb ik hem gezegd dat hij niet door moest slaan. Gelukkig is mijn moeder er dan om de boel te sussen. Haar maakt het niet uit of ik bij VV Woudenberg of bij FC Utrecht speel, als ik maar plezier heb. Dat was ook de belangrijkste regel in mijn jeugd en daardoor weet ik dat mijn vader het goed bedoelt. Hij is vooral zo fanatiek, omdat hij ziet dat ik veel plezier heb. Het gezin stond ook altijd in het teken van mijn voetbal. Elke dag moest ik naar Arnhem en in de weekeinden reisden mijn ouders me door heel het land achterna. Mijn drie jaar oudere zus Priscilla heeft dat denk ik ook wel gemerkt, en voor haar zal het niet altijd even gemakkelijk zijn geweest. Soms had ik gewoon medelijden met haar. Zij volleybalde, maar als ik moest voetballen, kwamen mijn ouders bij mij kijken. Toch was het niet zo dat ik werd verwend, daar letten ze wel op.

Zo werd ik geregeld uit mijn bed gehaald om mijn vader in zijn keukenbedrijf te helpen. Dat gebeurde meestal de dag na een goede wedstrijd. Dan maakt hij me 's ochtends wakker, had ik geen tijd om tegen te stribbelen en stond ik even later een loodzwaar keukenblad te tillen. Op die manier wilde mijn vader me laten inzien dat je moet werken voor je geld.'

Behalve via je vader heb je ook indirect via je vriendin de nodige voetbalkennis gekregen.

'Mijn vriendin Bianca is de dochter van Johan Neeskens en we hebben ruim twee jaar een relatie. Omdat haar vader veel in het buitenland zit -hij werkt nu dus in Turkije bij Galatasaray - ziet ze haar ouders niet heel vaak. Maar ze hebben wel veel telefonisch contact en zo spreek ik Johan ook geregeld. Regelmatig belt hij na afloop van een wedstrijd van mij naar Bianca en dan wil hij mij even aan de telefoon hebben. Dan praten we over allerlei dingen die in de wedstrijd zijn gebeurd. Je merkt aan alles dat hij zoveel ervaring heeft en precies weet hoe je moet bewegen in bepaalde situaties. Ook bij de keuze voor een nieuwe club zei hij dat ik mijn gevoel moest volgen en geen overhaaste beslissingen moest nemen. Het is heel prettig zo'n klankbord te hebben.' Hoe was het om bij Oranje B onder hem te trainen?

'In het begin best apart, maar al snel kon ik die omschakeling maken. Het was geen Johan meer voor mij, maar trainer en gelukkig heb ik me niet versproken. Het was vooral de buitenwereld die er veel nadruk oplegde, zelf wilde ik gewoon lekker voetballen. Er waren mensen die zeiden dat ik alleen was opgeroepen omdat ik zijn schoonzoon ben, maar dat is onzin. Hij woonde destijds in Barcelona, en liet de selectie over aan een groep trainers in Nederland.'

Hoe is het met die druk komend seizoen? FC Utrecht betaalde 2,8 miljoen euro voor jou en daarmee ben je de duurste aankoop in de clubgeschiedenis.

'Natuurlijk wordt er iets van me verwacht, maar daar loop ik ook niet voor weg. Alles begint met hard werken en dat zal ik altijd doen. Ik ben niet ontevreden over mijn eerste jaar in het betaalde voetbalen bij Utrecht moet ik de lijn doortrekken. Dat de club zoveel geld voor me betaalde is vooral iets tussen de clubs. Daar heb ik zelf geen invloed op en ga ik me ook niet mee bezig houden. Alles draait om de prestaties op het veld, de randzaken kunnen me gestolen worden. Dat heb ik afgelopen seizoen wel geleerd.'

Erik Willaarts: 'Ricky past heel goed bij FC Utrecht'

Met de overgang naar FC Utrecht treedt Ricky van Wolfswinkel in de voetsporen van zijn oom Erik Willaarts. In het seizoen 1986/87 vormde hij met John van Loen het aanvalsduo van de Domstedelingen en eindigde Willaarts met 25 goals als tweede op de topscorerslijst achter Marco van Basten. Mede daardoor was hij ongekend populair bij de supporters. Tegenwoordig is Willaarts samen met de vader van Ricky van Wolfswinkel eigenaar van Keukengalerie Woudenberg BV. 'Natuurlijk vind ik het prachtig dat Ricky nu voor FC Utrecht uitkomt', zegt Willaarts. 'Ik heb daar de mooiste periode van mijn carrière gehad en heb nog altijd contact met mensen daar. Zo ben ik bij de eerste training wezen kijken en kwam ik een hoop oud-ploeggenoten tegen. Jongens als Edwin de Kruyff, Ton du Chatinier en Robert Roest zijn nog werkzaam bij de club en het is mooi hen weer terug te zien. Ik ga zeker vaak kijken, maar dat deed ik ook toen Ricky bij Vitesse speelde. Hij heeft veel talent, maar blijft bovenal gewoon zichzelf. Dat vind ik mooi om te zien en daarom denk ik dat hij ook heel goed bij Utrecht past. Hij zal nooit verzaken.'

Van Wolfswinkel zelf heeft de eerste vormen van de erfenis al ervaren. 'Wat oude mannetjes heb ik bij het trainingsveld al over Erik horen praten. Ze vonden hem een prachtvent. Ik heb veel beelden van hem gezien, en ben dan wel eens jaloers. Hij scoorde zo ontzettend gemakkelijk, vaak had hij het zelf niet eens door. We zijn twee totaal verschillende types. Volgens mij kon Erik een bal geen drie keer hooghouden, maar stond hij wel altijd op de goede plek. Als je 25 doelpunten maakt in één seizoen, en jaren na dato nog altijd clubtopscorer bent, dan zegt dat genoeg. Hopelijk kan ik in Utrecht net zo populair worden als hij.'

Bron: VI nr 28 2009