Bij het thuis nagenoeg onverslaanbare PAOK voetbalt Knol met rugnummer 44. " Alle nummers waren al weg", zegt Knol. "Van de lage nummers was alleen 9 nog vrij. ( lacht) Dat heb ik maar niet genomen. Ik kon kiezen uit 28, 29 en hoger. Toen heb ik maar 4 en 4 genomen. Ach, het zegt me niet zoveel."

Hoe bevalt het in Saloniki?

"Nu voel ik me heel goed. In het begin moest ik enorm wennen. Ik ken de taal niet en had moeite mijn draai te vinden. Ik woon net buiten het centrum, daar heb ik een mooi appartement gehuurd. Het duurde alleen even voordat het klaar was. Twee maanden. (lacht) De mensen doen er hier wat langer over."

Hoe los je dat taalprobleem op?

" Grieks is een heel moeilijke taal. Misschien ga ik les nemen, maar het is in korte tijd niet te leren. Ik weet wat links en rechts is. In het veld kunnen de meeste spelers wel de voetbaltaal in het Engels, dus dat lukt wel."

Je bent in je eentje naar Griekenland gegaan. Hoe is je dat af gegaan?

"Ik trek veel op met Glen Salmon (ploeggenoot bij PAOK, hij speelde in Nederland bij NAC en Groningen, red.). In Arnhem kwam ik vaak bij Jorgos Zagkotsis, die een Grieks restaurant heeft. Een zus van een vriendin van hem woont hier in Saloniki. Zij heeft me in het begin veel geholpen. Inmiddels ken ik hier wat meer mensen. Soms is het niet leuk hier alleen te zijn. Dat kan best eenzaam zijn. In Arnhem had ik veel vrienden en was het zo geregeld als ik met iemand wat wilde gaan drinken of eten. Dat mis ik wel eens. Maar het is ook wel avontuurlijk."

Hoe breng je de tijd buiten het voetbal door?

" Saloniki is een stad met zo'n anderhalf miljoen mensen. Er is altijd wat te doen. Het ligt aan het water. Je kunt er altijd wel wat gaan eten of drinken, en het is leuk de stad gewoon te bekijken."

Worden voetballers in Griekenland op een voetstuk geplaatst?

"Dat wel. Voetbal is hier belangrijk. Het draait hier om status. Ze willen je graag in een grote auto zien en in dure kleding. Daar doe ik niet aan mee. Ik rijd een kleine Hyundai. Ik heb geen grote auto nodig, het is hier zo druk in de stad. Ik heb al twee keer tegen een andere auto gezeten."

Pardon?

" Ze komen hier van alle kanten. Ik ging laatst naar links, op een vierbaansweg. kwam er aan de binnenkant ineens een auto aan. Dat werd een botsing, politie erbij."

Werd je herkend als de voetballer van PAOK?

"Nee, ik was toen net hier, ze wisten niet wie ik was. In de stad word ik wel veel herkend. De mensen reageren wel positief. De laatste tijd draaien we redelijk. Dat was in het begin minder. We verloren uit in de beker van een ploeg uit Athene, uit de tweede divisie. Toen werden we door 300 supporters opgewacht op het vliegveld, om een uur 's nachts. Het leek net alsof ze ons wilden aanvallen. Er kwam allemaal ME bij om ons veilig in de bus te laten komen."

De typisch Zuid-Europese voetbalbeleving?

"Ik vind dat de mensen hier heel open en positief met voetbal omgaan. Ze hebben hier vijftien kranten, doe schrijven allemaal over voetbal. In Nederland heb je de nuchterheid, hier is dat totaal andersom. Ik kan de kranten niet lezen, maar ik word vaak gebeld en dan ben ik live op de radio."

Wat kun je zeggen van het niveau van het voetbal?

"Het is een andere manier van voetballen. Ook de spelers zijn heel fanatiek en heel emotioneel in het spel. Tactiek is hier minder belangrijk. Ik heb het idee dat voetballers hier meer de vrijheid hebben om te voetballen. Dat is grappig om te zien. Spelers gaan tekeer, ze lopen, ze werken heel hard, maar soms doen ze heel domme dingen. Aan mij is dan de taak de zaak te organiseren."

Ben je al gewend aan het Griekse leven?

" De dag begint hier zo tegen twaalf, een uur in de middag. De mensen gaan pas om een uur of negen, tien naar het werk, houden twee uur siësta en werken door tot een uur of acht. Dat is hier heel normaal. Het is een andere indeling. Ik ben er inmiddels aan gewend. Ik lunch ook pas tegen twee, drie uur en heb mijn avondeten om acht, negen uur. Als we een wedstrijd hebben gehad, dan wordt dat vaak zelfs een uur of twaalf 's avonds."

Welke typisch Griekse dingen maak je verder mee?

" De sfeer in de stadions is anders dan in Nederland. Wij hebben een beetje een Feyenoord-publiek. Toen we bij Panathinaikos speelden, zat daar 25.000 man. Maar de sfeer was veel minder dan bij ons in Toumba. We hebben supporters, niet normaal. Als de prestaties thuis goed zijn, zitten er meer dan 20.000 toeschouwers. Die zijn tijdens de wedstrijd bijna niet stil. Als het goed draait, is het hier een gekkenhuis. Ze blijven ons aanmoedigen."

Jullie verloren de derby bij Aris Saloniki met 3-1.

"Dat was een ongelooflijke ervaring. We kwamen aan met de bus en werden door twintig, dertig bussen van de ME naar het stadion geleid. Alle straten waren afgezet. Bij de kleedkamer werden we met van alles bekogeld. Het was zoals Vitesse -NEC, maar dan met iets meer mensen."

Je wekt niet de indruk dat je spijt hebt van je vertrek uit Nederland.

"Nee. Voor mijn gevoel was ik klaar in Nederland. Ik wilde totaal wat anders. En dit is totaal iets anders. Er zijn mogelijkheden om met PAOK wat te bereiken. Ik kan altijd teruggaan, maar ik heb een contract voor twee seizoenen en wil eerst kijken hoe het hier verder gaat. Ik vind het prachtig om dit allemaal mee te maken."

Bron: De Gelderlander 19-01-08