Wat dacht jij toen jij aan het begin van dit seizoen hoorde dat je op de bank terechtkwam?

'Ik vond die beslissing van trainer Edward Sturing heel moeilijk te accepteren. Tijdens de vorige winterstop had ik de stap gemaakt van Heerenveen naar Vitesse. in het begin had ik het moeilijk. Ik moest Nicky Hofs vervangen die naar Feyenoord was vertrokken, maar hij had het geweldig gedaan en dat seizoen al een stuk of vijf goals gemaakt. Dat was voor mij moeilijk te evenaren, zeker omdat ik nog niet precies wist hoe ik mijn positie als hangende rechtsbuiten moest invullen. Toch heb ik een halfjaar aardig gespeeld. Maar ik scoorde slechts één keer, dus was mijn rendement zeer slecht. Goed, dan begin je aan een nieuw seizoen. Iedereen schoon, een frisse start, denk je dan. In het begin zag het ernaar uit dat ik wel ging spelen, maar toen Remco van der Schaaf erbij kwam ging de trainer schuiven en viel ik uiteindelijk buiten het elftal, terwijl ik een paar maanden eerder nog als belangrijke speler was binnengehaald. Ik begreep er niets van.'

In dat soort situaties moet je karakter tonen.

'Ik dacht dat ik in eik geval de kans zou krijgen me te bewijzen tijdens invalbeurten, maar andere jongens kregen steeds de voorkeur. De trainer bleef maar zeggen: ´Je doet het goed", maar ik zag daar helemaal niets van terug. Als puntje bij paaltje kwam hadden Sturing en technisch manager Jan Streuer elke keer commentaar. Dit was niet goed, dat was niet goed...'

Welke concrete aanmerkingen hadden ze?

'Ze vonden dat ik te veel risico nam in mijn spel. "Simpel! Sinipel!", bleef de trainer maar roepen tijdens de trainingen. Maar ik moet het juist hebben van de steekbal tussen twee mensen door. Als het drie keer niks is, gaat het de vierde keer misschien wél goed. De trainer vindt dat de eerste bal foutloos moet zijn. Maar zo werkt het in het voetbal natuurlijk niet. Ik moet acties mogen maken. Door de voortdurende instructies van de kant zoals "speel terug!" of "haal die bal eruit!" wordt voetbal voor mij een automatisme. Ik speel naar hem, hij speelt weer terug, en zo gaan we naar de andere kant. Als robots. Zo ben ik niet. Ik reageer intuïtief op situaties in het veld, daar ligt mijn kracht. Mijn gevoel drijft me vaak naar de goede oplossing. Maar ik had het gevoel dat ik geen acties meer mocht maken, dat ik elke bal meteen moest afspelen en de eerste bal niet mocht verliezen. Het plezier was weg voor mij. Dus was er voor mij nog maar één optie: naar een andere club gaan.'

Hoe reageerde de technische leiding?

'Op een gegeven moment ben ik op Sturing en Streuer afgestapt. Ik zat elke wedstrijd op de tribune en zei tegen de trainer dat ik beter kon vertrekken als de situatie niet zou veranderen. "Van mij mag je naar een andere club", zei hij toen. "je hoeft niet weg, maar in principe heb ik je op dit moment niet nodig". Dat kwam keihard aan. Ik dacht: Daar gaan we weer Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Ik was geschrokken: wéér leek het me niet te gaan lukken bij een subtopper. Ik ging aan mezelf twijfelen. In overleg met mijn zaakwaarnemer gingen we op zoek naar een nieuwe club, maar dat was op dat moment niet gemakkelijk. De deadline voor buitenlandse transfers was verstreken en de Nederlandse clubs hadden hun selecties net rond. Dus richtte ik me maar op een transfer tijdens de winterstop.'

Maar plotseling was er die ommekeer.

'Dat is heel raar gegaan. Ik zat elke week op de tribune en was zelfs teruggezet naar het tweede. Daar hervond ik plezier en vertrouwen. Ik werd goed opgevangen door de spelers en trainer Gery Vink, die me enorm steunde. Dat had ik nodig, ik ben toch een gevoelsmens. Op een gegeven moment raakte Richard Knopper geblesseerd en mocht ik weer mee met het eerste. De club had net drie of vier keer op rij verloren, supporters lieten via spandoeken weten dat ze mij in de basis wilden. Ook dat deed me goed. Ik ben een publieksspeler. Bij NAC en NEC was ik de lieveling, en in Arnhem blijkt dat niet anders. Halverwege oktober speelden we thuis tegen ADO Den Haag, vlak voor tijd mocht ik eindelijk weer eens invallen. Ik stuurde Matthew Amoah met een beslissende pass op de goal af en liep met hem mee. Hij wist hoezeer ik in de shit had gezeten en speelde de bal terug naar mij. Zo kon ik scoren, iedereen was blij en enthousiast. Was een heel mooi moment. Een week later viel ik tegen RBC weer in en scoorde ik opnieuw. De ban was gebroken. Sinds die wedstrijd sta ik elke week in de basis.'

Heeft Sturing jou niet gewoon heel slim op scherp gezet?

'Daar geloof ik niet in. Als Richard niet geblesseerd was geraakt, had ik nu waarschijnlijk nog steeds niet gespeeld. Het is puur toevallig zo ontstaan. Nee, als hij me bewust wilde prikkelen zou hij in me moeten geloven. Maar daar heb ik niets van gemerkt.'

Hoe dan ook, jouw terugkeer viel samen met de wederopstanding van Vitesse.

'Ja, dat was toevallig. Heel veel mensen zeggen dat het met mij te maken heeft, maar ik ben er zelf nuchter over. Het is een teamprestatie. De belangrijkste reden voor onze verbeterde prestaties was eigenlijk simpel: we begonnen te scoren. Voordat ik in het elftal kwam hadden Theo Janssen en Matthew bijvoorbeeld pas één keer gescoord. Toen we eenmaal begonnen te winnen, zag je ons positiespel elke week vooruitgaan. En sommige jongens kregen daardoor weer wat vertrouwen.'

Broos vertrouwen blijkbaar, want na de goede serie volgden drie nederlagen op rij.

'We zijn nog niet stabiel. Als we winnen groeien we naar elkaar toe, maar na een nederlaag zie je toch weer irritaties ontstaan en dat de samenwerking minder wordt. Je ziet dat we vooral moeite hebben met fysieke ploegen, zoals NEC en Sparta Rotterdam. We proberen te vaak mooi te voetballen, maar dat alléén is niet genoeg. We moeten soms meer onze mouwen opstropen, en dan maar een keer lelijk winnen. Als we leren wat slimmer te gaan spelen, zullen we alleen maar sterker worden. Al moeten we afwachten welke spits er komt in plaats van Matthew. Maar als wij het goed oppakken, kunnen we onverslaanbaar worden. We moeten in de top vijf kunnen eindigen, in elk geval Europees voetbal halen.'

Gaat dat nog met jou gebeuren?

'Als ik speel hoef ik niet weg, maar het zou niet goed zijn voor mijn ontwikkeling als ik opnieuw voor langere tijd op de bank zou belanden. Door mijn goede prestaties hebben zich wat clubs gemeld, uit binnen- en buitenland. Mijn contract loopt na dit seizoen nog maar één jaar door, dat is een risico. Als je ergens anders voor een langere periode kunt tekenen, is dat interessant. Ik wil zekerheid, want in de voetballerij weet je nooit wat er gebeurt. Je kunt op de bank komen of een blessure krijgen. Ik zit nu in een goede periode en dat kan voor mij iets moois opleveren. Ik weet niet of Vitesse nog komt met contractverlenging. Misschien willen ze binnenkort nog praten, maar als ik eerder een andere mooie club vind, is dat ook een mogelijkheid.'

Het klinkt alsof je sowieso je zinnen hebt gezet op een vertrek.

'Ik heb nog een doorlopend contract, maar het heeft me pijn gedaan hoe de club zich de afgelopen maanden heeft opgesteld. Dat kan straks een rol spelen als ik een besluit neem over mijn toekomst. De spelers en supporters hebben me in Arnhem fantastisch gesteund, maar de clubleiding had anders met me om moeten gaan. Je kunt wel zeggen dat er met me is gesold. Op een bepaald moment werd het vertrouwen in mij opgezegd, en nu willen ze me niet meer laten gaan Ik had een paar wedstrijden goed gespeeld en ineens waren ze compleet van mening veranderd. "We houden je aan je contract. Als clubs je willen hebben, zullen ze moeten betalen". Terwijl ze drie weken daarvoor nog zei den dat ik weg mocht!'

Met wie heb jij de meeste moeite?

'Ik ben het meest teleurgesteld in de trainer. Ik had gedacht dat hij veel meer vertrouwen in me zou hebben. Natuurlijk, ik ben nog jong en moet nog veel leren. Maar juist dan verwacht je steun van een trainer. Nu ik goed speel is het niet zo moeilijk achter mij te gaan staan. Aan het begin van het seizoen, toen het niét zo lekker ging, had Sturing het vertrouwen in mij moeten uitspreken. Hij had op z'n minst een keer moeten vragen hoe het met me ging. Me meer bij het elftal moeten betrekken. Ik had een halfjaar alles gespeeld, maar van het ene op het andere moment stond ik ernaast. Ik voelde me afgedankt. Vervolgens scoor ik een paar keer en ben ik wél weer iemand. Dat is raar. Ik ben nog altijd dezelfde persoon die ik een halfjaar geleden was.'

Hecht jij geen enkele waarde aan het feit dat Sturing je nu wél vertrouwen geeft?

'Ik weet het niet. Ik speel voor de supporters en het team.'

Heb je Sturing ook geconfronteerd over met je opvattingen?

'Ik heb aangegeven dat ik de gang naar van zaken vreemd vind. "je hebt me overtuigd omdat je nu zo goed speelt", reageerde hij. Maar dan denk ik: Je weet toch wat ik kan en wat ik niét kan? Dat heb je toch gezien bij NEC, daar heb ik me toch twee jaar bewezen? Ach, de trainer is volgens mij ook nog niet zo lang bezig. Pas drie jaartjes of zo, en hij zit nog steeds bij zijn eerste club. Hij mist gewoon de ervaring, dat kun je goed merken. Jongens zoals Janssen, Amoah en Michael Dingsdag kent hij al wat langer, met hen gaat hij goed om, maar met jongens van buitenaf heeft hij meer moeite. We hebben een smalle selectie, iedereen is belangrijk. Wisselspelers moet je dus koesteren en ze niet vertellen dat ze weg mogen. Eldridge Rojer, Etiëne Esajas, Fred Benson; die jongens moet je continu aandacht geven. Zij beginnen pas, hebben steun nodig. Geef ze af en toe een compliment, een invalbeurt, zodat ze weten dat ze toekomst hebben. Ik denk dat de teamprestatie beter wordt als de trainer meer aandacht geeft aan de wisselspelers en ze meer bij het elftal betrekt. Het zijn van die kleine details die zo belangrijk zijn. Louis van Gaal, hoewel die vanwege zijn prestaties natuurlijk niet te vergelijken is met onze trainer, was daarin een meester. Wisselspelers waren bij hem óók belangrijk. Bij de clubs waar hij werkt zie je altijd een hecht team. Dat mis ik bij Vitesse eerlijk gezegd wel.'

Kortom, het bekende verhaal van de vriendenkliekjes?

'Die heb je altijd in een elftal, geen probleem. Nee, buiten het veld is de sfeer hier fantastisch, maar binnen de lijnen mis ik dat. Het plezier van de kleedkamer wordt niet altijd vertaald naar het veld. We kunnen het niet altijd opbrengen om positiefkritisch te zijn tegen elkaar. Er is te weinig onderling begrip, de ervaren jongens zijn te veel met zichzelf bezig. Remco van der Schaaf, Stijn Vreven en Theo Janssen willen allemaal het team dragen, maar dat kan niet altijd. Als een jonge speler een bal verspeelt moet je hem duidelijk maken dat hij het de volgende keer nóg eens moet proberen, maar als je begint te schelden zakt zo'n jongen door de grond. Ander voorbeeld: de topclubs zakken massaal terug als iemand balverlies lijdt. Ronaldinho mag bij Barcelona tien keer balverlies lijden, maar iedereen weet dat hij met zijn volgende actie beslissend kan zijn. Dus hoor je niemand tegen hem zeggen wat hij moet doen. Elkaar respecteren, is dat. Bij ons beginnen spelers te snel te klagen, vooral de manier waarop stoort wel eens. We moeten op het veld meer een team zijn.'

In welk opzicht voetbal jij nu anders dan vorig seizoen?

'Ik speel nu gewoon zoals ik zelf denk dat het goed is. Ik denk niet meer aan opdrachten, dat ik aan de lijn moet blijven bijvoorbeeld. Natuurlijk moet ik wel meeverdedigen en af en toe het veld breed houden, dat zijn basisdingen. Maar aanvallend doe ik alles puur op gevoel. Op het moment dat ik terugkeerde in het elftal heb ik dat besloten. Dat heb ik de trainer ook gezegd. Zolang het goed blijft gaan, heeft niemand iets te klagen. Maar als het straks minder gaat kan hij weer kritiek gaan geven. Het zij zo. Ik voet me fijn bij de manier waarop ik nu speel.'

Knopper is weer bijna fit. Ben je niet bang dat je dan weer op de bank belandt?

'Maak ik me niet druk om. Dat moet de trainer maar doen. Het kan zó omslaan van het positieve naar het negatieve en andersom. Ik hou nergens meer rekening mee, ik kijk gewoon van wedstrijd naar wedstrijd.'

Was het voor jou nog speciaal dat je tegen Sparta op de nummer 10-positie werd opgesteld?

'Zeker, dat beschouw ik als een persoonlijke overwinning. Op die positie ben ik bij Ajax opgeleid, als ik daar voetbal weet ik precies wat ik wel en niet moet doen. Op andere plekken voelt het voor mij toch heel raar, alsof mijn lichaam er niet aan gewend is. Daarbij is centraal voetballen altijd mooi. Ik heb dan ook besloten dat ik pas voor een nieuwe club teken op voorwaarde dat ik op 10 mag gaan spelen.'

Erg honkvast ben je niet. Als je nu weer vertrekt begin je al aan je zesde club.

'Tja, soms lopen de dingen nu eenmaal zo. Ik moest weg bij Ajax, bij NAC had ik het goed naar mijn zin maar Johan Neeskens haalde me over naar NEC te komen, en de overstap naar Heerenveen mislukte gewoon. Natuurlijk vind ik het niet leuk steeds van club te switchen. Steeds weer wennen, elke keer weer die verhalen. Andere clubs denken misschien dat er iets mis is met mij, dat ik onhandelbaar ben. Maar dat is helemaal niet zo. Het is een vervelende samenloop van omstandigheden.'

Waarom is het in Heerenveen niet gelukt?

'Dat lag puur aan het feit dat trainer Gertjan Verbeek het niet in mij zag zitten. Het leek van tevoren een club die perfect bij mij zou passen. Warm, menselijk. Maar de trainer had waarschijnlijk een verkeerd beeld van me. Vanaf onze eerste ontmoeting zat het niet goed. Onze persoonlijkheden pasten totaal niet bij elkaar. Sommige jongens konden heel veel maken, maar bij mij zat hij erbovenop. Hij zocht me. Een voorbeeld? Ik reed eens over een provinciale weg naar het trainingsveld. Verbeek reed vóór mij, maar dat had ik niet in de gaten. Op een gegeven moment besloot ik in te halen. Doordat ik even later de verkeerde afslag pakte, was hij eerder dan ik bij het complex. Daar stond hij me op te wachten. "Weet jij wel wat er allemaal op die weg gebeurd is? Daar is al eens iemand met zijn auto een huis binnengereden! Wat jij doet is abnormaal!" Dit had niets met voetbal te maken. Hij ging mij verwijten maken terwijl andere jongens elkaar de hele tijd inhaalden op dezelfde weg. Verbeek zag dat ook, maar dán zei hij niets. Nee, als ik daaraan terugdenk mag ik zeker niet klagen over Sturing.'

Wat verwijt jij jezelf in verband met die teleurstellende tijd in Friesland?

'Ik had vooraf met Verbeek moeten praten. Toen ik tekende was Foppe de Haan nog trainer. Hij en voorzitter Riemer van de Velde wilden me heel graag hebben. Ik ging ervan uit dat voor Verbeek hetzelfde zou gelden. Dat was een fout. Heerenveen was achteraf een verkeerde keuze.'

Hoe kan het dat er nog altijd aan jou wordt getwijfeld?

'Dat zal voor een groot deel te maken hebben met mijn fysiek. Dat achtervolgt me al mijn hele carrière. Ik vind datje een voetballer moet beoordelen op zijn kwaliteiten, niet op zijn lengte. Tot dusverre heb ik op momenten laten zien wat ik in huis heb, maar er zijn ook periodes geweest dat ik te weinig heb gebracht. Ik heb wel geleerd dat ik minder grillig moet gaan spelen, dan krijg ik misschien wat meer waardering. Eerder was het bij mij de ene week een 10, de andere een 3. Dat moet constanter, die ondergrens moet in elk geval omhoog.'

Je bent de status van talent eigenlijk nog steeds niet ontgroeid.

'Ik voel mezelf geen talent meer, maar de mensen die me nog wél zo bestempelen wil ik in 2006 definitief gaan overtuigen. Dat is mijn doel. Volgend jaar word ik 24, dan moet iedereen mij als een volwaardige voetballer beschouwen. Als ik goed blijf presteren en veel blijf scoren, zal dat vanzelf gebeuren. Ik streef nog steeds naar de top. Ik wil geen eeuwig talent blijven.'

Hoop je stiekem nog op een terug keer naar Ajax?

'Dat zou fantastisch zijn. Ajax blijft een topclub, al zou je dat dit seizoen niet zeggen. Ik heb daar tien jaar gespeeld en dat zal ik nooit vergeten. Danny Blind ken ik nog van de jeugd, heel Ajax kent mij. Natuurlijk wil ik terug, dat is voor mij een droom. Maar voorlopig is Vitesse nummer één voor mij.'

Sturing: 'Het ligt puur aan hemzelf'

'Ik kan niets met die verwijten van Youssouf', reageert Vitessetrainer Edward Sturing. 'Dat hij op de tribune terechtkwam en nu weer in de basis staat, ligt puur aan hemzelf. Vertrouwen is leuk, maar als een speler over een lange termijn niet functioneert houdt het een keer op. In zijn eerste halfjaar bij Vitesse scoorde Hersi als rechtsbuiten één keer. En in de voorbereiding functioneerde hij ook niet goed, dan gaan andere jongens automatisch op de deur kloppen. Zo werkt dat in het topvoetbal, daar moet hij mee leren omgaan. Door bij het tweede goed te presteren heeft Youssouf zich teruggeknokt. Nu doet hij het goed, maar als hij slecht gaat presteren kan de situatie ook weer veranderen. Als iedereen fit is speelt hij niet op 10, Knopper en Janssen kunnen die positie beter invullen. Het is nooit aan de orde geweest dat Youssouf weg moest bij Vitesse. Hij voelde zich niet gelukkig en ik heb alleen gezegd dat we zouden meedenken over een oplossing. Meer niet. Tegen het juiste bedrag mag iederéén weg, maar in principe wil ik hem erbij houden. Over eventuele contractverlenging hebben we intern nog niet gesproken, daarvoor is het nog veel te vroeg.' SC Heerenveen-coach Gertjan Verbeek had geen behoefte te reageren op de aantijgingen van Hersi.

Bron: VI 04-01-2006