Remco van der Schaaf: “Die waterfles in Athene was schitterend”
Zijn nieuwe club PSV ziet in hem de opvolger van Mark van Bommel, maar die heeft nog altijd geen akkoord bereikt met Arsenal. Remco van der Schaaf (23), deze week gast in Gouda waar de redactie van VI is gevestigd, zit er niet mee. De van Vitesse overgekomen middenvelder gaat in Eindhoven hoe dan ook voor een basisplaats en vertrouwt daarbij als altijd op zijn mentaliteit. “Concurrentie is het mooiste dat er is.”
De interesse van PSV speelde al maanden. Waarom heeft het zo lang geduurd voordat je eindelijk rond kwam?
“Het heeft niet lang geduurd. Er is een verschil tussen informeren en interesse. Pas tegen het eind van de competitie werd PSV concreet. Daarvóór wist ik wel af van de interesse, maar daar kon ik niets mee. Ik zat met Vitesse midden in de strijd om Europees voetbal en bovendien was ik geblesseerd geraakt. De vage interesse kon ik goed gescheiden houden. In die tijd speelden we met Vitesse nog tegen de topclubs en juist in die wedstrijden wilde ik laten zien wat ik kon.”
“Feyenoord was ook heel serieus, maar PSV was concreter. Voordat je een keuze maakt, moet je een aantal dingen goed op een rij zetten. Wat wil je nou eigenlijk? Wat zijn je kansen op een basisplaats? Welk systeem speelt de club? Wie zijn je medespelers? In welke stad staat het stadion? Kleine dingetjes, details eigenlijk, maar voor mij wel belangrijk. Op dit moment heb ik geen eigen woning, omdat mijn appartement in Arnhem is gesloopt. Ik woon nu bij mijn ouders in Oss, dat ligt 35 minuutjes rijden van Eindhoven. De meeste spelers van PSV ken ik van Jong Oranje. Mark van Bommel, Arnold Bruggink, Wilfred Bouma, John de Jong, kevin Hofland, Michael Lamey, Arjen Robben, Helle ten Rouwelaar… Eigenlijk voldeed PSV aan zowat al mijn voorwaarden. En omdat Feyenoord op een gegeven moment afhaakte, hoefde ik daar niet eens over na te denken. Ik heb een goed gevoel bij PSV.”
PSV haalt jou als de opvolger van Mark van Bommel, maar die is nog niet vertrokken.
“Ook mét Van Bommel ga ik gewoon voor een basisplaats, hoewel ik ook wel weet dat de kans om te spelen groter is als hij vertrekt. Ik kan links, rechts en met de punt naar achteren spelen op het middenveld. PSV kan met mij dus alle kanten uit. Ik weet trouwens niet of de club in mij de opvolger van Mark ziet. Hij heeft meer diepgang dan ik, maar dat komt ook doordat ik bij Vitesse vooral controlerend moest spelen. En in die rol moet je simpel voetballen en je taak uitvoeren. George Boateng zei het laatst treffend: ‘Als je vier of vijf keer op het juiste moment diep gaat, is dat genoeg’. Dan ben je belangrijk voor het elftal.”
Is Van Bommel een voorbeeld voor je?
“Nee, dat waren Jan Wouters en Frank Rijkaard. Op dit moment kijk ik graag naar Paul Scholes. Tijdens het WK lette ik tijdens de wedstrijden van Engeland op hoe hij speelde. Zijn eerste aanname, voortzetting en passing zijn echt indrukwekkend.”
Je hebt weleens gezegd dat jij een voetballer bent die ritme nodig heeft. Daar kun je bij PSV niet altijd op rekenen.
“Natuurlijk, maar dat is inherent aan topvoetbal. Het heeft mijn beslissing niet beïnvloed. Uit de gesprekken met PSV bleek gewoon dat de club mij graag wilde hebben. PSV noemde een aantal dingen op waaruit bleek dat ze me intensief hadden gevolgd. Goede eigenschappen, maar ook punten van kritiek. Onderdelen aan mijn spel die moeten worden verbeterd. Dat vond ik wel mooi.”
Wat sprak PSV aan in jouw spel?
“Mijn mentaliteit en mijn wil om te winnen.”
En welke onderdelen moet je verbeteren?
“Mijn eerste aanname, dat vind ik zelf ook. Toen Ronald Koeman nog trainer van Vitesse was, hamerde hij daar voortdurend op. In die periode heb ik me ook enorm verbeterd. Dat is niet alleen het werk van Koeman, maar omdat ik in die tijd negen van de tien wedstrijden speelde, kreeg ik ook de kans om me op dat punt te verbeteren.”
Nog voordat je een akkoord bereikte met PSV, vertrok trainer Erik Gerets. Kwam dat als een verrassing?
“Ik had het niet verwacht, maar zo gaan die dingen. Met Gerets heb ik ook helemaal niet gesproken, wel met manager Frank Arnesen. Maar wat valt er te bespreken? Het is een simpel verhaal. PSV is een topclub, en topclubs hebben per definitie een selectie met alleen maar goede voetballers. Dat betekent dat ik zal moeten vechten voor mijn plaats in het elftal. Van concurrentie wordt niemand slechter, sterker nog, ik vind dat het mooiste dat er is. Ronald Koeman stelde mij in het begin bij Vitesse ook vaker wel op dan niet. Het maakt dus niet uit welke trainer voor de groep staat. Je moet als speler jezelf opstellen. En daarbij moet je geluk hebben.”
In september zei je in VI dat jij zó voor vijf jaar wilde bijtekenen bij Vitesse
“Dat wilde ik ook, maar we zijn er niet uitgekomen.”
Waarom niet?
“Omdat het verschil tussen vraag en aanbod te groot was.”
Jij hebt gezegd dat je de laatste jaren in Arnhem voor een schijntje hebt gespeeld, terwijl dure buitenlanders er grof geld verdienden. Daarmee wilde je een vertrek forceren.
“Helemaal niet. Zo denk ik erover. Eén keer je mening geven is genoeg. Het boek Vitesse wil ik sluiten, hoe moeilijk dat ook is, want de club is toch een deel van mijn leven geworden.”
Diep in je hart had je willen blijven?
"Dat is niet meer belangrijk. In het leven moet je keuzes maken en ik sta honderd procent achter mijn vertrek naar PSV. Vitesse wilde me ook wel houden, maar we kwamen er niet uit. Maar nu is óók iedereen tevreden. De club heeft meer dan drie miljoen euro gevangen voor een speler die ze niets heeft gekost, en ik vertrek naar een topclub.”
Bij PSV schrokken ze nogal van jouw persoonlijke eisen.
“Dat zal toch wel meevallen? Ik heb een goede zaakwaarnemer die weet wat er te koop is in de voetballerij. Bij Vitesse en Jong Oranje vang je weleens wat dingetjes op over salarissen en zo. Ik ben tevreden met wat ik heb.”
Jij wilde gewoon waardering voor het werk dat je levert?
“Nee, want dat is niet in geld uit te drukken. Dan is alles te veel.”
Hoe bedoel je?
“Als je ziet wat voor bedragen er worden betaald aan voetballers… Dat gaat eigenlijk nergens meer over. Dat betekent natuurlijk niet dat je het niet moet pakken. Het is wat de gek ervoor geeft. Ik heb een oudere zus die met kinderen werkt. Onlangs heeft ze een hele balletvoorstelling gegeven met haar groep. Als ik dan zie wat voor tijd en energie zij daarin steekt, dat is niet normaal. Dan durf ik haar bij wijze van spreken niet eens te vertellen wat ik verdien. Aan de andere kant spelen wij wel voor dertigduizend mensen en hebben we te maken met de druk van pers en publiek. Bovendien hebben wij een relatief korte periode waarin we ons geld moeten verdienen.”
Kun jij je voorstellen dat mensen aan jou als voetballer een hekel hebben?
“Ik zou niet weten waarom.”
Omdat jij in het veld een etter bent.
“Ik krijg nooit klachten. Soms klaagt er een speler als ik hem vasthoud of als ik een andere overtreding maak, maar over het algemeen ben ik een vrolijke jongen in het veld. We lachen wat af onderling. Om de meest rara dingen kan ik in een deuk liggen. Mahamadou Diarra die een kopduel verliest en daarna wat verward met zijn hoofd schudt. Je moet wel springen, zeg ik dan, en daarna lopen we lachend verder.”
Vind jij dat je puur als voetballer wordt onderschat?
“Júllie, de media, beginnen altijd over mijn mentaliteit. Zelf weet ik dat ik meer kan. Natuurlijk is mentaliteit belangrijk, zeker in het huidige voetbal, maar alleen daarmee red je het niet. Dat weet PSV ook. Ik heb er alles voor over om te winnen en bovendien is simpel spelen mijn kracht, ben ik redelijk goed in de lucht en tactisch vrij aardig onderlegd.”
Toch had jij nooit kunnen denken dat je ooit bij een topclub terecht zou komen.
“Ne, natuurlijk niet, maar ik ben sowieso geen planner. Het verhaal van mijn carrière is bekend. Bij TOP Oss begonnen, nooit echt een groot talent geweest, naar het CIOS gegaan in Arnhem, mezelf aangemeld bij Vitesse en er zo langzaam ingerold. Pas in de A-junioren begon ik te geloven dat ik het eerste kon halen. Ik heb alles altijd helemaal zelf moeten doen. En zo hoort het ook, vind ik. Ik heb geen gebruik gemaakt van kruiwagens. Dat maakt me trots, maar ik wil er niet te lang bij stilstaan.”
Waarom niet?
“Omdat het nu pas écht gaat beginnen. Ik heb die transfer naar PSV afgedwongen, maar ik moet het wel laten zien. Dat neemt niet weg dat ik het wel gevierd heb, hoor. Tijdens het voetvolley-toernooi op Aruba scheurde ik in mijn eentje op een jetski langs de kustlijn. Toen ging er wel even wat door me heen. De zon scheen, het eiland was prachtig en met PSV had ik net een akkoord bereikt. Remco, dit is fantastisch, dacht ik, maar daarna was het ook gelijk weer over. Ik ben gen type dat lang ergens van nageniet.”
Hoe kijk jij terug op Vitesse?
“Het was een fantastische tijd. Er gebeurde van alles.
De zaak-Karel Aalbers, het gedoe rond sponsor NUON; bij Vitesse was altijd wel
iets aan de hand. Als speler had ik daar gaan last van. In de tijd rond de
zaak-Aalbers speelde ik op huurbasis voor Fortuna Sittard. Vitesse is mijn club
geworden. Ik ken iedereen, van de mensen op kantoor tot de supporters. Vitesse
zal voor mij altijd speciaal blijven.”Wat is het meest bizarre dat jij daar hebt meegemaakt?
“De uitwedstrijd tegen AEK Athene voor de UEFA Cup. Het begon al op het vliegveld van Athene, toen Nikos Machlas koffie over zich heen kreeg gegooid. Ik moest die wedstrijd warmlopen en de supporters gooiden werkelijk van alles naar mijn harses. Muntjes, aanstekers, en toen Martijn Reuser daar scoorde en ik op hem af liep om hem te feliciteren vloog er een literfles water vlak langs mijn hoofd… Maar ik vond het schitterend. Bij PSV hoop ik vaker in zo’n atmosfeer te spelen.”
Voor een 23-jarige heb je al veel gezien in de voetballerij.
“Maar als ik verhalen van Mamadou Zongo over Afrika hoor, dan stelt wat ik heb beleefd helemaal niets voor. “Jij weet niet wat het leven is”, zegt hij. En inderdaad. In Nederland kijken we ’s ochtends in de koelkast wat we nu weer voor ontbijt zullen nemen, in Afrika weten ze bij wijze van spreken niet eens wat een koelkast is. Als je dat hoort, denk je: Wat heb ik nou eigenlijk meegemaakt?”
Jij hebt wat met Afrikanen.
“Ik ben bij Vitesse met ze opgegroeid. Matthew Amoah speelt er vijf jaar, Mamadou Zongo een jaar of vier. In die tijd zijn we wel vrienden geworden. Hun manier van leven spreekt me aan. Die jongens zullen zich niet zo snel ergens druk om maken. Dat vind ik wel wat hebben. Je kunt je wel druk maken over van-alles-en-nog-wat, maar wat heeft het voor zin? Stel, iemand flikt mij een geintje. Dan zeg ik gelijk wat ik ervan vind en is het wat mij betreft over. Ik ga er niet de hele tijd mee rondlopen.”
Jij zegt altijd wat je denkt, ook tegen spelers die ouder zijn en meer hebben meegemaakt.
“Waarom niet? Het gaat bij mij om twee dingen: respect als mens en de prestaties in het veld. Als iemand drie wedstrijden achter als een krant speelt en jij doet wat fout en diegene gaat op jou lopen zeiken, dan vind ik dat ik degene ook op zijn fouten mag wijzen. Je hoeft toch niet zomaar alles te accepteren?
Je bent zoals je bent. Toen ik aan Fortuna Sittard was uitgeleend, speelden we de laatste wedstrijd van de competitie uit tegen Vitesse, dat moest winnen om zich te kwalificeren voor de Champions League.Vooraf kwam er een aantal jongens van Vitesse naar me toe. “Rustig aan vandaag, hè, Van der Schaaf”. Ik vond het bijna een belediging dat ze het aan me vroegen. Ik speelde bij Fortuna Sittard, die jongens hadden e r alles aan gedaan om het mij die periode naar de zin te maken en bovendien speelden we voor een aardige wedstrijdpremie.
Als een van mijn medespelers tegen zijn oude club moet, dan wil ik óók dat hij alles geeft voor het elftal. We speelden met 2-2 gelijk en Vitesse kwalificeerde zich niet voor de Champions League. Jammer voor ze. Een aantal jongens zal me mijn houding kwalijk hebben genomen, maar er waren er ook die mijn instelling wél wisten te waarderen.
Ik vind dat er sowieso niets mankeert aan de mentaliteit van mijn
generatie. Jongens zoals Ruud Knol, Theo Janssen, Dirk Kuijt, Pascal Bosschaart,
Michael Lamey, al die andere spelers van Jong Oranje, maar ook gasten zoals
Nicky Hofs en Jhon van Beukering; prima instelling allemaal. En wat maakt het
dan uit of je in een mooie auto naar de club komt? Als je het geld hebt en je
rijdt er graag in, dan geeft dat toch niks? Mido, die een Ferrari koopt, prima.
Laat hem! Beoordeel hem alleen op zijn prestaties in het veld.”
In welk
opzicht ben jij de laatste jaren veranderd?
“Ik ben harder geworden en
denk iets meer aan mezelf. Je leert je vrienden kennen. Ik heb slechts één of
twee echte vrienden, meer heb ik er ook niet nodig. Bij Vitesse heb ik een fijne
tijd gehad, maar om nou te zeggen dat ik iedereen ga missen, dat gaat me te
ver.”
Dat klinkt hard.
“Zo is het leven. Je kunt wel stil blijven
staan in het verleden, maar je moet toch verder. Naar de buitenwereld toe ben ik
ook voorzichtiger geworden en ook daaraan ontkom je gewoon niet. Alleen bij mijn
familie ben ik mezelf. Zij zijn het belangrijkste voor me. Laatst zaten we te
eten toen mijn moeder opeens vertelde dat ze vond dat ik naar PSV moest gaan.
Dat leek haar voor mij de beste club. Ik moest lachen en vroeg hoe ze daar nou
weer bij kwam, maar het heeft wel degelijk een rol gespeeld in mijn beslissing.
Bron:VI 10-07-02
Vitesse