De van Ajax overgekomen nieuweling speelde goed en opvallend tijdens het eerste oefenduel in het Zuid-Portugese Quarteira. Dat de kwaliteit van het spel na rust afnam, kon hem niet worden verweten. Integendeel, ook in die fase deed de dirigerende en coachende Van Halst van zich spreken met twee acties die met een scherpe Matthew Amoah beslissend waren geweest.

Zowel verbaal als fysiek was de 33-jarige mannetjesputter nadrukkelijk aanwezig in de strijd tegen Hannover 96. Van die rol zal niemand opkijken, want Van Halst is Van Halst. Hij is agressief, gaat voorop in de strijd en dwingt respect af door vrijwel foutloos te spelen. Ook is Van Halst een man van de timing. Hij proeft wanneer de tegenstander in het nauw zit en moet worden opgejaagd.

Andere spelers van Vitesse hebben mogelijk diezelfde gave, maar missen de persoonlijkheid om het uit te voeren. Van Halst niet, hij gaat gewoon en weet uit ervaring dat hij meestal wel goed zit. De grote vraag is in hoeverre Van Halst zijn ploeggenoten op sleeptouw kan nemen. In trainer Mike Snoei heeft hij in elk geval een grote medestander. Van Halst speelt het spelletje wat Snoei zo graag wil zien. Agressief en dominant, met inzet en de intentie om tegenstanders de wil op te leggen.

In de eerste helft van het seizoen zag Snoei steeds vaker dat zijn jeugdige ploeg daarin te kort schoot. Vandaar zijn uitdrukkelijke wens om Van Halst te halen. Behalve verbindingsspeler in het veld, is Van Halst ook de meest uitgesproken kandidaat om het verlengstuk van Snoei te worden.

Zo neemt de Utrechter niet alleen bij de spelers een extra taak weg, maar ontlast hij ook de trainers. Behalve voor Snoei kan de komst van Van Halst met name voor Gert Claessens en Theo Janssen wel eens bevrijdend werken. Janssen haalde voor de winter nooit zijn niveau, Claessens wel, maar de Belg stond er te vaak alleen voor.

Van Halst speelde gisteren zijn eerste negentig minuten voor Vitesse en zag het een uur redelijk goed gaan. Vitesse speelde niet groots, maar goed georganiseerd en begon sterker dan de nummer zestien van de Bundesliga, waar oud-Vitessenaar Marc van Hintum door een blessure ontbrak.

Matthew Amoah en Emile Mbamba vormden het spitsenduo, in de rug gesteund door de middenvelders Martel, Claessens, Van Halst en Rankovic. Op het steenharde, hobbelige veld kreeg Amoah de eerste kans, op aangeven van Claessens, maar kopte naast. Martel was veelvuldig aanspeelbaar en zorgde met knappe passes voor het meest directe doelgevaar.

Toch kwam Vitesse na 26 minuten op achterstand, door een grote onoplettendheid. Krupnikovic nam een vrije trap en de lange verdediger Linke vond zichzelf vogelvrij bij de tweede paal, om feilloos raak te knikken.

Tien minuten later forceerde Mbamba een vrije trap, die de gelijkmaker opleverde. Martel zag Claessens inlopen en die knikte de gave trap van de Fransman zonder enige moeite raak: 1-1. Hoewel beide ploegen nauwelijks uitgespeelde kansen creëerden, was Fredi Bobic dicht bij de 2-1. Op slag van rust verraste hij de opnieuw sterk spelende Michael Jansen, maar Bobic mikte te hoog.

Na rust was de wedstrijd niet meer om aan te zien. Hannover-coach Ralf Rangnich bracht na de pauze vijf verse spelers. Snoei wachtte wat langer en liet uiteindelijk vier invallers aantreden. Op een paar onvriendelijkheden na (Dingsdag al voor rust en Janssen erna) viel er weinig te beleven. Al bediende Van Halst nog wel twee keer Amoah op maat. Eenmaal uit een snelle vrije trap, waarna Amoah naast mikte. De tweede keer na een perfecte interceptie van Van Halst, maar Amoah nam de bal matig aan.

Uiteindelijk kwam Vitesse een treffer te kort om een nederlaag te voorkomen. Uit een scrimmage viel de bal voor de voeten van Torsten Nehrbaum, een van de weinige Duitsers bij Hannover. Hij mikte prachtig raak: 1-2.

Vitesse: Jevric; Cornelisse, M. Jansen, T. Janssen, Dingsdag; Rankovic (55. Mustapha), Van Halst, Claessens (55. Fränkel), Martel (75. Sone); Amoah, Mbamba (75. Rojer).

Bron: De Gelderlander 15-01-2003

Home Top